Klimaatconferenties

De 22ste Conferentie van de Partijen (COP.22), die van 7 tot 18 november 2016 in Marrakech doorging, moest in de eerste plaats leiden tot implementatie en tot onmiddellijke actie.

Het Akkoord van Parijs van eind 2015 (COP21) biedt het nieuwe kader voor het internationaal klimaatbeleid. Nu moeten de mandaten voor operationalisering van dit akkoord ‘vertaald' worden in agenda’s en werkprogramma’s.

12 december 2015 zal in de annalen van het internationaal klimaatbeleid beschreven worden als een historisch keerpunt : liefst 195 landen raakten het in Parijs eens over een ambitieus, bindend en billijk mondiaal klimaatakkoord.

In de loop van 2015 gingen in Bonn 3 onderhandelingssessies door met de bedoeling eind 2015, in Parijs, een internationaal en wettelijk bindend klimaatakkoord te bereiken.

De 20e klimaatconferentie (COP.20) in Lima (Peru) heeft op zondag 14 december 2014 na zeer moeilijke onderhandelingen geleid tot de “Lima Call for Climate Action”.

Na de klimaattop in Warshaw (eind 2013) en in voorbereiding van deze in Lima (eind 2014) vonden in maart en juni in Bonn twee intermediaire klimaatconferenties plaats.

De klimaattop in Warschau heeft de bakens uitgezet voor de verdere onderhandeling van een globaal akkoord in 2015 in Parijs.

Lets minder dan zes maanden na de klimaatconferentie (COP18) van Doha (Qatar) vonden op korte tijd (in mei en juni 2013) twee topbijeenkomsten plaats in Bonn.

Van 26 november tot 8 december 2012 ging in Doha, de hoofdstad van oliestaat Qatar, de jaarlijkse VN-klimaatconferentie door.

Met de klimaatconferentie van Durban werd mondiaal een scharniermoment bereikt in de mondiale klimaatonderhandelingen.

Van 28 november tot zondag 11 december 2011 ’s morgens – 36 uren na het voorziene einde, ging in de Zuidafrikaanse stad Durban de jaarlijkse VN-klimaatconferentie door.

De klimaattop van Cancún van eind 2010 (COP 16) heeft als grote verdienste dat hij het internationale onderhandelingsproces terug op het juiste spoor heeft getrokken en dat er een aantal beslissingen genomen werden, die het pad hebben geëffend voor een algemeen en juridisch bindend kader voor klimaatacties na 2012 (het einde van de eerste verbintenisperiode van het Kyoto Protocol).

Het VN-Klimaatverdrag werd in 1992 afgesloten om op internationaal politiek vlak een antwoord te bieden aan de klimaatproblematiek. Sindsien komen alle « Partijen » van dit Klimaatverdrag (momenteel 194) jaarlijks samen. In 1997 werd het Kyoto Protocol ondertekend, dat de industrielanden ertoe verplicht hun uitstoot aan broeikasgassen te reduceren. De eerste engagementsperiode daarvan loopt eind 2012 ten einde.

De internationale klimaatonderhandelingen zijn lang en complex, vooral omdat ze een groot aantal landen betreffen – vaak met uiteenlopende belangen - en een impact hebben op aspecten zoals economie, gezondheid, industrie, landbouw, etc.

Van 8 tot 17 december 2009 vond in het Deense Kopenhagen de jaarlijkse internationale klimaatconferentie (de ‘Conference of Parties’ of kortweg COP15 genoemd) plaats. Nooit eerder waren de verwachtingen zo hooggespannen…