Het spreekt voor zich dat zo’n massale uitstoot van broeikasgassen uiteindelijk een effect zou gaan hebben op het klimaat. De laatste decennia komen er steeds meer signalen en waarnemingen die inderdaad aangeven dat we te maken hebben met een klimaatverandering: de stijging van de gemiddelde temperatuur, de verandering in neerslagpatronen, de stijging van de zeespiegel, enz.

Analyses van ingesloten lucht in het Antarctische ijs (zie grafiek hieronder) hebben trouwens aangetoond dat er een sterk verband is tussen de evolutie van de atmosferische CO₂-concentratie en van de temperatuur in de laatste 400.000 jaar (het nulpunt in de grafiek stemt overeen met het jaar 1950).

(Bron: IPCC, 1999)

Het verloop van de temperatuur en de CO2-concentratie gedurende de laatste 400.000 jaar.

Maar het oorzakelijk verband aantonen tussen die klimaatwijziging en de uitstoot van broeikasgassen door menselijke activiteiten, is geen sinecure. Klimaatsystemen zijn immers niet alleen bijzonder complex, maar de gemiddelde temperatuur op aarde hangt bovendien ook af van andere factoren zoals de zonneactiviteit, vulkaanuitbarstingen, enz. Voor de “tegenstanders” van klimaatverandering was die factor van onzekerheid jaren lang het excuus bij uitstek om niets te ondernemen en de signalen te blijven ontkennen.

De inspanningen gedurende de laatste 15 jaar van duizenden wetenschappers over de ganse wereld hebben echter veel nieuwe inzichten opgeleverd. En de meer dan 2000 klimaatexperten van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPPC, het panel wetenschappers dat de Verenigde Naties op dit vlak bijstaat) hebben op 2 februari 2007 in het wetenschappelijk deel van hun vierde evaluatierapport verklaard dat “met een zeer grote waarschijnlijkheid” kan worden gesteld dat de huidige opwarming toe te schrijven is aan de uitstoot van broeikasgassen door menselijke activiteiten. En dat de geobserveerde opwarming buitengewoon is, zowel qua omvang als qua snelheid waarmee ze plaatsvindt…