logocop20_-_Lima.jpglogocop21-Paris-150px.jpg

 Klimaatonderhandelingen in 2015

Van Lima tot Parijs

 

 

Onderhandelingssessie in Bonn, 19 - 23  oktober: Last Stop before Paris

Van 19 tot 23 oktober 2015 vond in Bonn de laatste formele sessie plaats van de onderhandelingen in het kader van het zgn. Durban Platform for Enhanced Action (ADP), vóór de internationale gemeenschap in december naar Parijs trekt om tot een ambitieus en wettelijk bindend klimaatakkoord te komen.

De doelstelling van deze onderhandelingssessie was het verder uitkristalliseren van de politieke opties om zo de weg vrij te maken voor de eindfase van de onderhandelingen in Parijs.

Het vertrekpunt voor deze sessie in Bonn was een voorstel van de hand van de Amerikaanse en Algerijnse covoorzitters van het onderhandelingsplatform. Van bij de aanvang was het echter duidelijk dat deze tekst voor de ontwikkelingslanden enkel als vertrekbasis kon aanvaard worden indien hij op belangrijke onderdelen, in het bijzonder adaptatie, “schade en verliezen” (‘loss & damage’) en financiering, bijgesteld kon worden. 

Hoewel de EU van haar kant de tekst onvoldoende ambitieus vond, vooral op het vlak van het creëren van een dynamisch systeem waarbij landen worden aangemoedigd om hun klimaatinspanningen progressief te verhogen doorheen de tijd, kon ze hem wel als basis voor de onderhandelingen aanvaarden.

Ook was de verwachting van de G77 te Bonn dat het onderhandelingsproces vanaf deze fase niet langer door de covoorzitters inhoudelijk kon aangestuurd worden, maar dat het de Partijen zelf zijn die tijdens onderhandelingen de tekst verder vorm moeten geven.

Het resultaat van deze Bonn-sessie mag gematigd positief genoemd worden: de onderhandelaars beschikken nu over een tekst waarin de verschillende politieke opties zichtbaarder zijn geworden en die daarenboven gedragen wordt door alle landen. Maar de tekst blijft wel erg volumineus en zijn er tal van opties die niet het ambitieniveau weergeven dat van het finale Akkoord in Parijs verwacht mag worden. Heel belangrijk - met het oog op het goede verloop van COP 21 - is ook dat het Franse inkomende COP-voorzitterschap er duidelijk in lijkt te slagen om bij alle onderhandelingsgroepen het vertrouwen te winnen.

 


Onderhandelingssessie in Bonn, 31 augustus - 4 september

Van 31 augustus tot 4 september 2015 zijn in Bonn internationale klimaatonderhandelingen gehouden in het kader van het Durban Platform for Enhanced Action (ADP), met de bedoeling tegen eind 2015 in Parijs een internationaal en wettelijk bindend klimaatakkoord te bereiken.

De doelstelling van deze onderhandelingssessie was een beter begrip en een betere articulatie van de elementen die opgenomen zullen worden in het “Parijs-pakket” (dat normaal gezien eind dit jaar wordt aangenomen), zowel de elementen uit het post-2020-akkoord (workstream 1) als diegene die verbonden zijn aan de pre-2020-klimaatambitie (workstream 2).

Om dit te bereiken hebben de ADP-co-voorzitters een tool ontwikkeld die de verschillende voorstellen in de tekst van Genève op een innovatie werkwijze reorganiseerde door ze - zonder iets te schrappen – in 3 verschillende rubrieken in te delen met:

  • de bepalingen voor een wettelijk bindend akkoord (rubriek 1)
  • de bepalingen voor de COP-beslissingen die dit bindend akkoord begeleiden (rubriek 2).
  • de overige bepalingen die het risico lopen niet als onderdeel van voldoende consensus beschouwd te worden om achteraf nog in overweging te worden genomen (rubriek 3)

De covoorzitters hebben dus druk uitgeoefend op de onderhandelaars om duidelijk hun voorkeuren aan te geven en blijk te geven van flexibiliteit door compromisvoorstellen uit te werken die ervoor moeten zorgen dat al hun prioriteiten in rubriek 1 of 2 aanwezig zijn.

Onderverdeeld in (soms informele) faciliterende groepen of in « spin-offs » hebben de afgevaardigden zo de ganse week de tool van de ADP-co-voorzitters overlopen en gediscussieerd over de plaatsing van de verschillende paragrafen in deze tool, hun visie op bepaalde cruciale problematieken[1] en soms door tekstvoorstellen voor compromissen te schrijven.

Deze onderhandelingssessie heeft tot nu toe nog niet tot een nieuw tekstvoorstel geleid. Het door de verschillende werkgroepen geleverde werk werd in verschillende working papers vervat, die door de covoorzitters gebruikt zullen worden om een nieuwe, kortere onderhandelingstekst uit te werken, die begin oktober bekendgemaakt zal worden.

Deze langverwachte tekst zou een veel preciezer beeld moeten geven van hetgeen in december in Parijs beslist zal worden en maakt van de volgende onderhandelingsronde in oktober een echte ‘test’ voor de door de covoorzitters gebruikte methode en voor de onder het UNFCCC gevoerde onderhandelingen in hun geheel.


[1] Zoals de differentiatie, het wettelijk karakter van het akkoord, zijn dynamisch en cyclisch aspect, zijn langetermijndoelstelling, adaptatie en ‘loss and damage’ of de financiering.

  


Onderhandelingssessie in Bonn, 1 - 11 juni

Van 1 tot 11 juni 2015 werden in Bonn klimaatonderhandelingen gevoerd onder het zogenaamde Durban Platform (ADP) over het nieuwe internationale, wettelijk bindende klimaatakkoord dat eind 2015 in Parijs zal worden afgesloten. Tegelijkertijd vonden zoals elk jaar ook een gewone vergadering van de zogenaamde hulporganen van het Klimaatverdrag, SBSTA en SBI plaats, waar eveneens een aantal belangrijke beslissingen werden genomen.

De formele basis voor de onderhandelingen over het Akkoord van Parijs  is de zogenaamde ‘Geneva negotiating text’, die tijdens de vorige onderhandelingssessie (Genève, februari 2015) was gecompileerd.  Alle partijen zijn het er evenwel over eens dat deze tekst nog te omvangrijk en te weinig geordend is om als basis te dienen voor politieke onderhandelingen.

Het mandaat voor de Bonn-sessie was dan ook om deze tekst technisch te stroomlijnen en te structureren, een oefening die over de verschillende onderdelen van de tekst heen, gefaciliteerd door ervaren onderhandelaars, in Bonn is opgestart.

Ondanks de overwegend constructieve atmosfeer en de bereidheid tot dialoog, moest op het einde echter vastgesteld worden dat de gehanteerde methode, waarbij alle 196 partijen samen ‘de pen vasthouden’ in een plenaire setting, weliswaar voor een grote transparantie zorgde, maar niet toeliet om snel genoeg vooruit te gaan.

Niettemin werd tijdens de 2 weken in Bonn genoeg vertrouwen opgebouwd om de co-voorzitters van de ADP, de Algerijn Ahmed Djoghlaf en de Amerikaan Dan Reifsnyder,  te kunnen vragen om - op basis van deze discussies - een gestroomlijnde, geconsolideerde, duidelijke en beknopte herwerkte versie van de tekst te maken.

Deze herwerkte tekst zal een voorstel bevatten voor de elementen die in het akkoord van Parijs moeten opgenomen worden, naast elementen die in begeleidende uitvoeringsbeslissingen een plaats moeten krijgen. Verder zal ook o.m. het opkrikken van het pre-2020-ambitieniveau aan bod komen. Deze tekst zal op 24 juli beschikbaar zijn en de onderhandelingsbasis vormen voor de volgende onderhandelingsessies van begin september.

Daarnaast zijn er nog enkele een aantal andere ontwikkelingen het vermelden waard :

  • na 10 jaar onderhandelingen werden de laatste afspraken gemaakt om het REDD+-mechanisme, bedoeld om de strijd tegen ontbossing in ontwikkelingslanden te ondersteunen, operationeel te maken.
  • ook het tweejarige programmabudget voor de werking van het Klimaatverdrag werd goedgekeurd.
  • in het kader van de ‘2013-2015 review’ werd het rapport van de ‘Structured Expert Dialogue’ over een mogelijke herziening van de ‘onder  2°C’-doelstelling naar een ‘onder 1,5°C-doelstelling’ voorgesteld en besproken.  Na heel wat procedurele discussies werd een verdere bespreking doorgeschoven naar COP 21 in Parijs.

Tenslotte : in de loop van deze Bonn-sessie was België aan de beurt om in het kader van het zgn. Multilateral Assessment zijn realisaties en plannen inzake klimaatbeleid voor te stellen aan de internationale gemeenschap en om vragen te beantwoorden.  Ons land kreeg verhoudingsgewijs behoorlijk wat vragen te verwerken. 

In parallel met deze sessie vergaderde ook de G7, in Schloss Elmau in Duitsland. Deze legde een ambitieuze klimaatverklaring af, met o.m. een duidelijk signaal dat we op lange termijn koolstofneutraal moeten worden, concrete initiatieven in de context van het zeer gevoelige dossier ‘Loss and Damage’, en een herbevestiging van de eerdere engagementen inzake klimaatfinanciering.  De verklaring wordt gezien als een positief signaal dat verder zal bijdragen tot het politieke “momentum” in de aanloop naar Parijs.

Uitgebreide verslaggeving en beelden